اَلمَهدِیُّ سَمحٌ بالمالِ شَدیدٌ عَلَی العُمّالِ حَسیمٌ بالمَساکِینَ .

روزگار رهایی، صفحه 600

 

حضرت مهدی(ع)، بخشنده ای است که مال به وفور می بخشد و بر مسئولین کشوری بسیار سخت می گیرد و بر بی نوایان رئوف و مهربان است.

 

" تو می آیی تا عطر گرم عطوفت را در کوچه پس کوچه های سرد دنیا جاری سازی... آه! من از حقارت دنیا دلتنگم. می دانم آن روز دنیا چه وسعتی خواهد یافت و ... تو عاطفه را در چه حجم گسترده ای معنا خواهی کرد."

 

...آن ندای آسمانی بر نخواهد خاست مگر در ماه رمضان[چرا] که [رمضان] ماه خداست، آن ندا از جبرئیل است که خطاب به مردم سر داده می شود و نام قائم را در همه جا طنین انداز می سازد، تا آنجا که همه ساکنان زمین از شرق تا به غرب آن ندا را خواهند شنید. از وحشت شنیدن آن ندا هرکس در خواب فرو رفته بیدار شده و هرکس برپا ایستاده، ناچار به نشستن می شود و هرکس بر زمین نشسته، به ناگاه از جای برمی خیزد. پس رحمت الهی بر کسی باد که این ندا را بشنود و به آن پاسخ گوید...¹⁰

کشف و مکاشفه دو اصطلاح عرفانی است؛ قیصری میگوید: کشف در لغت رفع حجاب است و در اصطلاح عرفا به معنی اطلاع بر ماوراء حجاب از معانی غیبی و امور خفیه می باشد.

                                                                                  

کشف یا معنوی است یا صوری، مراد از کشف صوری اموری است که در عالم مثال است و به دو طریق مشاهده یا شنیدن صور ارواح و انوار روحانیه مکاشف می گردد.
و کشف معنوی کشفی است که عبارت است از حقایق و عبارت است از ظهور معانی غیبی و حقایق عینی است.

خلاصه مکاشفه عبارت است از سیرکردن روح، به مطالعه در امور غیبی و به عبارت دیگر مکاشفه ظهور شیء است برای قلب به جهت غلبه ذکر و یا حصول امر عقلی است که به الهام و بدون فکر در حال بین خواب و بیداری، برای انسان رخ می دهد .
این حالت برای اولیاء الله بر اثر ریاضت و قرب به درگاه خداوند دست می دهد.

                                                                                                   

شرح یک مکاشفه اولیا الله

يك شبي بعد از احياي اوقات اين فقير را غيبت[37] دست داد ديدم كه: تمامت روي زمين گلزار است و مجموع گلها كه از نازكي و بزرگي شرح آن نتوان نمود شگفته و عالم بحيثيتي پر نور و روشن است كه ديده طاقت آن شعاع ندارد و اين فقير بيخود و ديوانه ام و در ميان چمنهاي گل مي دوم و فرياد و نعرهﯼ مجنونانه ميزنم در اثناي آن حال روي به آسمان كردم ديدم كه تمامت آسمان مانند آفتاب هاي درخشان درخشنده است چنانچه از بسياري آفتاب روي آسمان پوشيده شده است و نور ايشان به نوعي در اين عالم مي تابد كه وصف آن نمي توان كرد چون چنين ديدم ديوانگي من زيادتر شد و شيدائي و بيخودي غلبه نمودم، ناگاه ديدم كه شخص نوراني آمد و به اين فقير مي گويد كه: مي خواهي كه خدا را بيني؟ گفتم كه: بلي من چنين مي بيني ديوانهﯼ ديدارم و غير از اين مقصودي ندارم. بمن گفت: كه بازگرد. ديدم كه او در پيش مي دويدم ناگاه در اثناي آن رفتن به همان حالت اين فقير را به خاطر آمد كه اين در جواب است كه مي بينم و به غايت ترسان و لرزان شدم كه مبادا بيدار شوم همچنان آن شخص به تعجيل مي رفت و اين فقير در عقب او مي رفتم ناگاه عمارات پيدا شد تمام از جواهر و از غايت بزرگي اطراف آن طاق پيدا نبود. آن شخص كه دليل بود روي باز پس كرد و گفت: اينست. نظر كردم ديدم نور تجلّي الهي له عظمت هرچه تمامتر ظاهر شد چنانچه بكميّت و كيفيّت، وصف آن نمي توان كرد چون اين فقير را نظر بر او افتاد همه اعضاء و جوارح اين فقير از هم فرو ريخت و فاني مطلق و بيشعور شدم و هم در آن واقعه ديدم كه باز با خود آمدم و باز نگاه كردم و جمال با كمالش مشاهده نمودم باز فاني محض و محو مطلق شدم آنگاه از آن حال بخود آمدم.

*امیدوارم مورد جلب رضایت شما شده باشد.

 

اللهم عجل لولیک الفرج

امام رضا (ع): «الامامُ الامينُ الرَّفيقُ وَ الوالِدُ الشَّفيقُ وَ الاخُ الشَّقيقُ، كَالامِّ البَرَّةِ بِالوَلَدِ الصَّغِيرِ وَ مَفزَعُ العِبادِ»؛ (1) «امام، اميني رفيق، پدري مهربان و برادري هم زاد است؛ او همانند مادري نيكوكار و مهربان نسبت به فرزند خردسال و پناه بندگان خداست.»

محبت و مهرباني او نسبت به ما، خالص ترين و شيرين ترين محبت هاست؛ زيرا هيچ نوع طمع و وابستگي در آن وجود ندارد. محبت او، مظهر محبت خدا به بندگانش است. محبت او، در همه ابعاد وجودي ما و به بلنداي وجودمان است.

او ما را به بلنداي ابديت مي بيند؛ با نفخه اي الهي، با گوهري انساني و با ارزشي بي نهايت. آري، ما براي هم‌راهي و هم‌سايگي و پيوند با امام زمان (عج)، براي ابديت و لقاي خداوند آفريده شده ايم.

آري، او اصل و ريشه ماست كه فرزندانش با او نهايت اتصال و پيوستگي را آن هم در ابعاد بي نهايت و ابدي دارند.

و اينك سخن در مظلوميت چنين امام و پدر مهرباني است كه قدرش ناشناخته و مهرورزي هاي پدرانه اش بي پاسخ مانده است. (2)

امام باقر (ع): «الَمهدِىُّ أوسَعُكُم كَهفاً و أكثَرُكُم عِلماً وَ أوسَعُكُم رَحماً»؛ (1) «پناه دهي مهدي (عج) نسبت به مردم از همه شما بيشتر، علمش از همه شما افزون تر و لطفش از همه فراگيرتر است.»

  

آري، او خواهد آمد تا دين و آيين مهر را در سرتاسر گيتي بپراكند و رحمت و رأفت بي پايان الهي را در حق بندگان به اتمام و انديشه و ايمان و اخلاق ايشان را به نهايت درجه امكان برساند. بدين سان او «امير مهر» است، نه «امير قهر»؛ اما از آنجا كه مستكبران و زورگويان عالم رشد و تكامل و تعالي مردم را به هيچ وجه برنمي تابند، در مقابل «امير مهر» و رسالت مهرورزي او صف آرايي مي كنند.

از اين رو، مهدي موعود كه مظهر «رحمت و مهر الهي» است، شمشير «انتقام و قهر الهي» را از نيام برمي كشد تا تمام موانع را از سر راه بردارد و «آيين مهرورزي» را در سرتاسر جهان حاكم سازد. به زودي زود! ان شاء الله تعالي!

 

مهدي موعود (عج)، تجلي تام و تمام رحمت، محبت و رأفت بي انتهاي الهي است. اگر محبت تمام پدران و مادران عالم به فرزندانشان را يك‌جا جمع كنند و آن گاه محبت امام زمان (عج) را نسبت فرد فرد امتش در نظر آورند، مقياس اين دو محبت، بسان قطره اي نسبت به دريا خواهد بود: «مهربان تر از تمام پدران و مادرانشان.»

آقا جان نمی دانم کی می آیی ولی تو را به فاطمه ی مرضیه ما را از انصار و دوستدارانت قرار بده

همین برایم بس است...همین

مهدي جان ! اي جان جانان ! اي آنکه همه ي هستي چشم به راه تواند و عزت و عدالت ، در آمدنت بي قرار است ! و اي محبوب خدا و همه ي اوليا!

از عنايت و لطفت شرمنده و شاکريم که يک ذره از اقيانوس بي کران (( انتظار)) رابه ما چشاندي و دريچه ي فهممان را گشودي ! و توفيق الهي نصيبمان شدکه از تو ، مرکز دايره ي جهان ، دم زنيم و از تو سخن گوييم .

از تو مي خواهيم که با يک نظر کيميايي ديگر ، مارا در مقام عمل قرار دهي تا نعمت ، بر ما تمام شود

شناخت مختصر ي از زندگاني امام

دوازدهمين پيشواي معصوم حضرت حجة بن الحسن المهدي ،امام زمان عجل الله تعالي فرجه – درنيمه شعبان سال 255هجري در شهر((سامرا)) ديده به جهان گشود. او همنام پيامبر اسلام (محمد ) وهمکنيه ي آن حضرت (ابوالقاسم) است ولي پيشوايان معصوم از ذکر نام اصلي او نهي فرمودند. ازجمله القاب آن حضرت ، حجت ،قائم، خلف صالح ،صاحب الزمان و بقية الله است و مشهورترين آنها (( مهدي )) مي باشد .

پدرش ، پيشواي يازدهم ، حضرت امام حسن عسگري و مادرش بانوي گرامي (( نرجس)) است که بنام ((ريحانه ))، ((سوسن )) و ((صيقل )) نيز از او ياد شده است .

حضرت مهدي دو دوره غيبت داشت : يکي کوتاه مدت (غيبت صغري ) و ديگري دراز مدت ( غيبت کبري ). اولي ، از هنگام تولد تا پايا ن دوران نيابت خاصه ادامه داشته ودومي ، با پايان دوره ي نخست آغاز شدو تا هنگام ظهور و قيام آن حضرت طول خواهد کشيد .

علل سياسي – اجتماعي غيبت

رهبري پيشوايان الهي به منظور هدايت مردم به سر منزل کمال مطلوب است و اين امر درصورتي ميسر است که آنها آمادگي بهره برداري از اين هدايت الهي را داشته باشند .

اگر چنين زمينه ي مساعدي در مردم و جود نداشته باشد ، حضور پيشوايان آسماني در بين مردم ثمري نخواهد داشت .

متاسفانه فشارها و تضييقاتي که بويژه از زمان امام جواد (ع) به بعد بر امامان وارد شد ، و محدوديتهاي فوق العاده اي که برقرار گرديد . به طوري که فعاليتهاي امام يازدهم ودوازدهم را به حداقل رسانيد .نشان داد که زمينه ي مساعد جهت بهره مندي از هدايتهاو راهبريها امامان در جامعه (حد نصاب لازم ) وجود ندارد . از اينرو حکمت الهي اقتضا کردکه پيشواي دوازدهم ، غيبت اختيار کند تا موقعي که آمادگي لازم در جامعه بوجود آيد .

الف) آزمايش مردم

چنانچه ميدانيم يکي از سنتهاي ثابت الهي آزمايش بندگان وانتخاب صالحان وگزينش پاکان است صحنه زندگي همواره صحنه ي آزمايش است تا بندگان از اين راه در پرتو ايمان وصبر و تسيلم خويش در پيروي از اوامر خداوند تربيت يافته وبه کمال برسند واستعدادنهفته ي آنان شکوفا گردد. دراثر غيبت حضرت مهدي عليه السلام مردم آزمايش مي شوند : گروهي که ايمان استواري ندارند ، اطمينانشان ظاهر مي شود ودستخوش شک وترديد مي گردد و کساني که ايمان در اعماق قلبشان ريشه دوانده است به سبب انتظار ظهور آن حضرت و ايستادگي در برابر شدائد، پخته تر و شايسته تر مي گردند و به درجات بلندي از اجر پاداش الهي نائل مي گردند .

امام موسي بن جعفر (ع) فرمود: هنگامي که پنجمين فرزندم غايب شد ، مواظب دين خود باشيد ، مبادا شما را از دين خارج کند . او ناگزير غيبتي خواهد داشت ، به طوري که گروهي از مؤ منان از عقيده ي خويش بر مي گردند .خداوند به وسيله ي غيبت، بندگان خويش را آزمايش مي کند ...

از سخنان پيشوايان بر مي آيد که آزمايش به وسيله ي غيبت حضرت مهدي (ع)، از سخت ترين آزمايشهاي الهي است . و اين سخني از دو جهت است :

1) از جهت اصل غيبت که چون بسيار طولاني مي شود بسياري از مردم دستخوش شک و ترديد ميگردند .برخي در اصل تولد و برخي ديگر در دوام عمر آن حضرت شک مي کنند و جز افراد آزموده و مخلص و داراي شناخت عميق ، کسي با ايمان و عقيده به امامت آن حضرت باقي نمي ماند . پيامبر اسلام (ص) ضمن حديث مفصلي مي فرمايد : مهدي از ديده ي شيعيان و پيروانش غايب مي شود و جز کساني که خداوند دلهاي آنان را جهت ايمان ، شايسته قرار داده ، در اعتقاد به امامت او استوار نمي مانند .

2) از نظر سختيها و فشارها و پيشامدهاي ناگوار که در دوران غيبت رخ ميدهد و مردم را دگرگون مي سازد ، به طوري که حفظ ايمان و استقامت دردين ، کاري سخت دشوارد ميگردد و ايمان مردم در معرض مخاطرات شديد قرار ميگيرد .

ب )حفظ جان امام

خداوند ، به وسيله ي غيبت امام دوازهم را از قتل حفظ کرده است ؛ زيرا اگر آن حضرت از همان آغاز زندگي در ميان مردم ظاهر ميشد ، او را مي کشتند . بر اين اساس اگر پيش از موعد مناسبت نيز ظاهر شود ة باز جان او به خطر مي افتد و به انجام ماموريت الهي و اهداف بلند اصلاحي خود موفق نميگردد.

((زراره )) يکي از ياران امام صادق ميگويد: امام صادق فرمود : امام منتظر

مدتي از چشمها غايب خواهد شد .

عرض کردم، چرا ؟ فرمود : بر جان خويش بيمناک خواهد بود .

ج ) آزادي از يوغ بيعت با طاغوتهاي

پيشواي دوازدهم ، هيچ رژيمي را حتي از روي تقيه ، به رسميت نشناخته و نمي شناسد . او مامور ، به بقيه از هيچ حاکم و سلطاني نيست و تحت حکومت و سلطنت هيچ ستمگري در نيامده و در نخواهد آمد ؛ چرا که مطابق وظيفه ي خود عمل ميکند و دين خدا را به طور کامل و بي هيچ پرده پوشي وبيم و ملاحظه اي اجرا ميکند . بنابراين جاي هيچ عهد و ميثاق وبيعت با کسي و مراعات و ملاحظه نسبت به ديگران باقي نمي ماند .

                                    خوشا آنان که رويت را بديدند

                             زتو خلق نکويت را خريدند

                                   خوشا آنان که تا سر منزل عشق

                             برهنه پاي تا کويت دويدند

                                  خوشا آنان که محبوب تو گشتند

                            زجام پاک مرغوبت چشيدند

(( تشرف حاج محمد علي فشندي))

مرحوم حاج محمدعلي فشندي تهراني تشرفاتي به طور مکرر به محضر مقدس حضرت ولي عصر دا شته اند و اين تشرف در مسجد مقدس جمکران اتفاق است : در حياط مسجد مقدس جمکران مشغول دعا و مناجات و توسل به محضر حضرت بقية الله بودم که ناگهان سيدي با عظمت را ديدم ، با خود گفتم اين سيد از راه رسيده و شايد تشنه باشد ، وقتي ليوان را به ايشان دادم از او خواستم براي فرج امام زمان ( ع )دعا بفرمايند .

ايشان پس از نوشيدن آب ليوان را به من پس داده و فرمودند : (( شيعيان ما به اندازه ي آب خوردني ما را نمي خواهند، اگر بخواهند دعا مي کنند و فرج ما مي رسد .)) تا اين را فرمودند من نگاه کردم ديدم آن حضرت در کنار ما نيستند و هر چه به اطراف نگاه کردم اثري از ايشان نديدم که ناگاه متوجه شدم امام زمان را ملاقات نموده ام .

                                                                               (( روزن رهايي))

* هر روز حداقل چند دقيقه صميمانه با امام زمانمان گفتگو کنيم .

* اگر خود حضرت را نميبينم ، ياد حضرت را از دلهايمان خارج نکنيم .

* هميشه امام زمان را شاهد و ناظر اعمال خود دانسته و بدانيم که آن حضرت حتي از خطورات فکري ما هم با خبر هستند .

اگر اين مطلب را خوب بفهميم هميشه در همه جا کمال ادب رادر محضر امام عصر رعايت مي کنيم

* با کمال تاسف ما عادت کرده اينم فقط تاريخ گذشتگان را بخوانيم و از مردم زمان ائمه اطهار شکوه کنيم که چرا اينقدر بي خيال و بي توجه بوده اند و چرا امام زمانشان را ياري نکردهد . اما کمي فکر نمي کنيم که چرا ما هم مثل آنها امام زمانمان را تنها گذاشته ايم و کاري براي ظهورش نميکنيم .

* نوکري و خدمت به امام زمان فقط به نماز ، روزه ، حج و ... نيست ، بلکه به آلايش و تزکيه و تهذيب روح است ، شيعه ي واقعي ، تمام حرکات ، رفتار ، اخلاق و گفتارش کاملا با سيره ي امام زمانش مطابق است ، با مومنين رؤف و مهربان وبا دشمنان دين در جنگ است ، آرام نمي نشيند و مدام به فکر ترويج فرهنگ اسلام است و هميشه در حال زمينه سازي براي ظهور امام عطر است .

* محب واقعي امام زمان ، هميشه مشتاق آن است که جمال محبوبش را از نزديک زيارت کند و تا نام مبارک آن حضرت را مي شنود تمام وجودش منقلب مي شود و به خاطر همين محبت ، زندگي اش رنگ وبوي مولايش را گرفته و کاملا مطيع آن حضرت است . به همين جهت او زينت صاحب خويش بوده ومايه سر گشتگي او نمي باشد .

* بياييد با هم در طليعه ي ظهور امام زمان که نشانه هاي فراواني از آن ديده شده و ان شاء الله ظهور امام زمانمان در زمان ما ميباشد، از آن امام مهربان و عزيز بيشتر سخن بگوييم و با دعوت عملي خود و ديگران به سوي آن خورشيد هدايت ، قدم نهايي را براي ظهور برداريم .

                                                                                                ((اللهم عجل لوليک الفرج ))

    چرا باغ دل سبزم خزان است

          چرا روز است و خورشيدم نهان است

اميد آخرين شام تارم

                                  يقينا مهدي صاحب الزمان است                                                     

  ------------------------------------------------

                     التماس دعا             

چه خبر شده؟

 

 

این است اسلام؟

هموطن هموطن رو بکشه؟ به همین راحتی؟

چی شده واقعا؟

زمان ظهور و نیاز به حضرت بقیه الله روحی له الفدا امروزه بیشتر احساس میشه

 

 

آقا کی می خوای بیای

خدایا ظهور حضرت رو در همین سال قرار ده تا عدالت رو با چشمان خود ببینم و مزه ی آن را بچشم

چشم ما گریان است تا که بیایی

 

منبع در زیر نوشته است

عرض کردم کسانی که با ایشان معاشرت داشتند در طول سالیانی متمادی به هر حال گاهی چیزهایی از ایشان میدیدند که به اصطلاح کرامت است و امر خارق العاده ای تلقی میشود. هرچند ایشان طوری برخورد مرکردند که کاملاً معلوم نشود که یک امر خارق العاده است.
در مقطعی که حضرت امام در تبعید بسر میبردند بسیاری از فضلا و بزرگان و علاقمندان به حضرت امام مورد آزار و اذیت دستگاه پهلوی قرار داشتند: آنها را جلب میکردند و به محض اینکه کلمه ای یا رفتاری از ایشان ظاهر میشد از منبر منع و مدتها زندان میکردند و یک جاهایی میبردند بی خبر! از جمله یادم می آید در مدرسه منتظریه که مرحوم آقای قدوسی آن را اداره میکردند و حضرت آقای جنتی حفظه الله تدریس داشتند و بنده هم در خدمتشان بودم، یکبار که آقای جنتی تحت تعقیب قرار گرفتند و ایشان را دستگیر کردند و قرائن طوری بود که باعث نگرانی بود که ممکن است ایشان را خیلی اذیت کنند. به همین خاطر خیلی نگران بودیم که اگر آنها اطلاعاتی از بعضی مسائل داشته باشند ممکن است ایشان را خیلی اذیت کنند. من آمدم خدمت حضرت آقای بهجت حفظه الله و عرض کردم که جریان این است و ما خیلی نگران هستیم. ایشان تامل کردند و فرمودند انشاء الله خبر آزادی ایشان را برای من بیاورید!

سخن ایشان اشاره ای بود به اینکه آقای جنتی بزودی آزاد میشوند و مشکلی نخواهد بود. البته هر کسی ممکن است بگوید انشاء الله خبر آزادی فلانی را برای من بیاورید، اما آن موقعیت طوری بود که فرمایش حضرت آقای بهجت یک مژده ای بود برای ما و ما مطمئن بودیم که ایشان میدانند که این جریان ادامه پیدا نمیکند و مشکلی پیش نمی آید. مواردی هم بود که مثلاً ما عرض میکردیم برای فلانی دعا کنید ولی ایشان چیزی نمیگفتند و به آن زودی هم آن فرد آزاد نمیشد.

یادم می آید برای خانواده ای حادثه ناگواری پیش آمده بود که در جریان یک عروسی دشمنان عروس آمده بودند و عروس را از خانه اش دزدیده بودند و کسی اطلاع نداشت که عروس را به کجا برده اند. حالا شما تصور کنید شب عروسی است و خانواده عروس و داماد جمع شده اند تا مراسم عروسی را برگزار کنند اما نزدیک غروب دیده اند عروس نیست طبیعتاً خیلی نگران میشوند. این طرف و آن طرف میروند و معمولاً پدرها در این موارد خیلی دستپاچه میشوند. یکی از دوستان که همسایه خانواده عروس بود از اضطراب این خانواده اطلاع پیدا کرده بود خدمت حضرت آقای بهجت (حفظه الله تعالی) و جریان را عرض کرده بود. ایشان تاملی کرده بودند و خیلی عادی فرموده بودند بروید حرم شاید آمده باشد حرم!.
ایشان برمیگردند و مطمئن میشوند که باید عروس در حرم باشد. به خانواده عروس اطلاع میدهند و آنها می آیند بالاسر حضرت معصومه (س) عروس را پیدا میکنند! و حالا جریان چه بوده و چگونه عروس آنها رفته بود دقیقاً یادم نیست. ولی هیچ احتمال نمیدادند که بتوانند او را در یک همچون موقعیتی پیدا کنند.

در حالات حضرت آقای بهجت (دام عزه) از این جور موارد به طوری که ا لبته صریح نباشد در اینکه ایشان اطلاعی از مطالب پنهانی دارند، گاهی چیزهایی از ایشان ظاهر میشد.

خاطره ای دیگر:
باز یکی از دوستان میگفت که خانواده ما باردار بود و از طرفی نزدیک ماه رمضان بود و من میخواستم بروم مسافرت. رفتم خدمت آقای بهجت برای خداحافظی و التماس دعا، ایشان مرا دعا کردند و فرمودند که در این ماه خدا پسری به شما عطا خواهد کرد اسمش را بگذارید محمد حسن! با اینکه ایشان هیچ اطلاعی نداشتند که خانواده ما حامله است و طبعاً راهی هم نبود برای اینکه بدانیم فرزند پس است یا دختر. بچه در شب نیمه ماه رمضان و روز تولد امام حسن (ع) متولد شد و ایشان جلوتر فرموده بودند اسمش را بگذارید محمد حسن! گاهی از این جور امور ظاهر میشد ولی صدها و هزارها مورد دیگر هست که ابداً ایشان اظهار نمیکنند و شاید همین ها را هم راضی نیستند جایی نقل بشود ولی ما نقل میکنیم برای اینکه مومنین بدانند در این زمان هم خدا به بعضی از بندگانش عنایت دارد و اگر کسانی صادقانه راه بندگی خدا را طی کنند خدا آنان را راهنمایی میکند و الذین جاهدو فینا لنهدینهم سبلنا.

 

خاطرات آیت الله مصباح از آیت الله العظمی بهجت، با مقدمه استاد محسن غرویان، انتشارات یمین، بهار 85، برگ 37 تا 43.

تصویر زیر مربوط به کرامت پست قبل است چنانچه کرامت را نخواندید خیلی بهتره اول بخونین... ممنونم